Mamma og Sindre prøver Lea!

 

31.10-02.11.08

Så har helga sust forbi, og Lea har vore både på tur og vore støttekontakt. Både eg, Maria, mamma og min kjære har vore på hesteryggen i løpet av helga:o)

Iiiiis!

Fredag tenkte eg at det var på tide med ein litt lenger tur på meg og Lea, men då måtte vi gi tapt for føre. Det kom nemleg regn, før det blei minusgrader igjen, og dermed låg det ei tynn-tynn ishinne på veiane, slik at det ikkje gikk an å fote seg, verken for to- eller firbeinte. Og ridebana var fortsatt frossen, så det var ikkje eit alternativ.

Når eg returnerte heim frå stallen, var eg veldig glad for at eg ikkje hadde ridd på tur. Det var så glatt og skummelt å kjøre, at eg tørte nesten ikkje trykke på gassen. Eg sklei berre eg tenkte på å bremse...

Ein tur hit og dit

Laurdag blei hestepassar Maria med i stallen, og vi var egentlig tenkt oss på bana saman med mamma og Sugar, men mamma var ikkje heilt i form, så det vart berre meg, Lea og Maria. Vi gikk først ned til Leira, og Lea fikk litt store auge og hurtig tempo når vi passerte nabostallen. Ho er nok litt nysgjerrig på om der er nokon kjekke hestevennar...

På heimveien stoppa vi på ridebana, og no var den heldigvis tint, og veldig fin.

Lea vinglar litt når vi går, så vi jobba ein del med konsentrasjonen, både min og Lea. Merkar at ho trives bedre på høgre hand, så prøver å mjuke ho begge veiar. Porten på ridebana er synonymt med stoppesignal for Lea, også noko som jobbast iherdig med å endre. Det har nok like mykje med rytter å gjere som hest (i kombinasjon at ho testar ut grensene mine på ein snill måte...).

Etter ei god økt fikk Maria ta over tøylane, og Lea og Maria fungerer veldig fint i lag, det er veldig kjekt:o)

Når vi var på vei heim kom dei første regndråpane på nasetippen, og ikkje lenge etter vi var komt i stall, plaska det friskt ute... Heldig timing!

Sindre testar nye kunstar...

Søndag avtalte eg med mamma å ta med begge hestane på bana, men før vi kom oss ut, bles det opp til ei sur regnbyge. Sugar er ganske pinglete av seg, og stressar seg opp av uver, noko som gjer mamma litt småskeptisk, så Sugar blei med utan sal, men med varmt og godt dekken i staden, og Lea fungerte som nedstressande støttekontakt.

Når vi kom på bana fikk mamma overta Lea medan eg og Sugar trimma litt saman på bakken rundt og rundt. Det er lenge sidan mamma har vore på hesteryggen no, pga skade, og Lea var nok litt annleis i størrelsen enn Sugar, så det første mamma kommenterte var vel breidda Eg fikk ikkje sett på dei så mykje, sidan eg hadde Sugar, men eg trur mamma syns det var kjekt å prøve seg på ein veldig "laidback"-hest sidan det er så lenge sidan sist!

Etter ei stund fekk vi besøk på bana. Då dukka nemleg min kjære samboar opp, og lurte på om han kunne få ri Sugar... Ho var utan sal, og det var vel mest på tull, men han leidde nokre runder med ho. Då mamma sa seg nøgd med Lea, fann eg ut at Sindre heller kunne få prøve seg. Ikkje det heilt ideelle fottøyet, men elles gikk det veldig fint! Eg gikk sjølvsagt ved sida av heile tida, men han forstod raskt poenget, og prøvde både gass og brems, men kun i skritt. Utan egna fottøy er ikkje noko anna aktuelt ;o) Sindre har vore på hesteryggen ein gong før, som 6-7 åring, på type "turistriding-runde". Men eg trur han syns det var kjekt i dag, og forhåpentligvis blir han med fleire gongar.

Gler meg også til vi får vogn, sjølv om Sindre meiner det ikkje vert det same. Vi får sjå - kanskje endrar det seg...

Alle foto: Sindre M. Riisøen.

Sugar (og eg) på dei to første, mamma og Lea på dei to siste.

Dessverre er dette einaste bilda av Lea frå helga... Kamera blei lagt vekk til fordel for hesteryggen (og for å skjerme det for regndråpane...)

Det snør, det snør, tiddelibom!

 

28-30.10.2008
Tysdag våkna eg til melding på mobilen: "Det er snø ute!" Kvelden før hadde regnet nok ein gong plaska ned, så eg trudde ikkje at det kunne vere snakk om meir enn eit tynt snølag, men eg måtte gni meg ein ekstra gong i augene då eg trakk frå gardinene... Men det kjekke med snø, er at då regnar det iallfall ikkje!

Heldigvis har både hest og bil fått på nytt fottøy for vinteren, så eg var klar til snøen. Det gikk fint å komme seg i stallen for å sleppe ut hestane, og det var litt deilig at det no faktisk gikk an å sjå seg rundt så tidleg på morgonen. Det blir mykje lysare med ein gong vi har litt snø

Vel framme i stallen slapp eg ut hestane, og eg trur både Lea og Sugar syns det var kjekt med litt forandring i vintergjerde. Der har vore litt gjørmete dei siste dagane, så eg var iallfall veldig glad for vi slepp det ei stund. 

Eg returnerte heim, fikk meg ein kjapp dusj, leverte bilen til taksering (jf trampoline-bloggen), og leita meg sjølv opp på hurtigbåtkaia. Resten av tysdagen gikk med til jobbkonferanse i Ålesund til seine kvelden. Eg kom heim kl 23.00. Heldigvis har eg kjekke folk rundt meg, så Maria stilte opp for å stelle Lea denne kvelden.

Onsdag var eg oppe grytidleg igjen for å sleppe ut hestane før eg reiste til Ålesund. Må innrømme eg hadde litt problem å konsentrere meg ei stund på konferansa, men kva gjer vi ikkje for våre firbeinte vennar...? Men sidan det var konferanse også i dag + litt sjukdom, blei det fri på Lea. Snilde mamma ordna litt av stallarbeidet for meg.

Sidan det ikkje blei tur på oss verken tysdag eller onsdag, måtte det bli på torsdag. Må jo kose oss når det endlig er opplett!

Tok inn hestane i 6-tida, og sala opp Lea. Var egentlig tenkt å gå ein litt lenger tur, men eg glømte noko på øyrene, så vi stoppa på bana. Kjekt med lys!! Bana var dessverre litt hard og humpete, spesielt på midten, så det var litt lett å snuble, og det vil vi ikkje ha noko av.

Jobba Lea varm og god, og hadde nokre diskusjonar på kor det var best å gå, før vi ga oss etter ein god time Mamma var med som lysassistent (slå på og av brytaren)

Bilda er frå Lea's første dag på Hjørungavåg. Det går mot helg no, så kanskje kan vi få tatt litt nye bilder då

Ei veke på Hjørungavåg

 

20.10-26.10
Lea har vore på Hjørungavåg ei god veke no, og det har vel regna sidan ho kom... Må innrømme at eg syns det kan gjerne kome nokre fineversdagar no, men vi har likevel fått oss nokre lufteturar denne veka...

Måndag trossa vi ver og vind, utstyrte oss med regnkle og refleks, og traska ein tur. Hestepassar Maria blei med å spaserte medan eg testa styring, gass og brems, og alt fungerte veldig flott:) Det blei ikkje den altfor lange turen, sidan det bles og regna sidelengs. Vi tobeinte er kanskje litt meir pysete enn Lea er, men ho syns heilt klart det var kjekt å kome tilbake til Sugar og tørr stall.

Tysdag håpte optimisten meg at det skulle bli bedre ver, men om muleg bles det enda meir regn sideveis... Lea tenkte nok i sitt stille sinn når ho såg salen denne dagen, at enkelte gangar er desse tobeinte litt kjipe, men ho er nok van med litt av kvart. Noko anna er ikkje muleg her på desse kantar...

Vi utstyrte oss igjen med regnkle (eller wannabe-regnkle...) og refleks, og i dag fekk Maria teste seg på hesteryggen, noko som gikk heilt fint.

Sidan lyset stod på på ridebana, la vi turen innom den. Der var ganske vått enkelte plassar, men det er ikkje anna vente etter all nedbøren...

På heimvei måtte vi gå mot veret, noko Lea syns var ganske teit, så det endte med at eg var ly for ho...

Resten av veka regna omtrent vekk...

Onsdag gikk dagen bort til møter og trøblete billys, og torsdag vart eit kort jobbesøk i Ørsta til eit veldig langvarig og kosleg besøk.

Fredag skulle både Sugar og Lea få nye sko, med hælar på. Tok derfor inn hestane i 4-tida, og spyla dei gjørmete beina til Lea ute, noko ho tok med knusande ro.

Men då eg kom i stallen igjen, visste det seg at hovslagaren hadde tatt med for små sko, så det var kun Sugar som fekk nye sko på fredagen. Lea fikk i staden nye sko laurdags morgon, medan laurdagen for meg gikk med til jobb, og besøk av desse to karane...

Søndag såg det ut til å klarne litt opp med veret, så eg bestemte meg for ein tur ut litt ut på dagen. Men heilt ærleg så trur eg regnet og eg er uvennar... Når vi reid ut var det ok ver, men vi hadde ikkje komt lenger enn ned veien frå stallen, for det rann laust igjen, og slik holdt det på i rykk og napp medan vi var ute.

La turen innom ridebana i dag også - kjekt med lys! Kjekke Maria var med som "assistent" :) Lea fungerte stort sett veldig greit, men hadde eit lite hopp nede i eine hjørne. Men det var så lite, så brått og frå skritt. Der var kanskje litt ekkelt å gå, eller kanskje var det det grusomme veret ho fekk litt nok av...

Når vi valde å avslutte økta, svinga vi opp til stallen, så klarna det opp... Jaja, vi fikk oss ein frisk tur uansett!

Vi jobbar mest med å bli kjent og finne knappane endå, og det ser bra ut så langt.

Sugar trives veldig godt med å ha selskap, sjølv om ho av og til skal sjefe litt over Lea. Lea bryr ikkje seg i det heile... Då blir Sugar litt oppgitt, og Lea tittar berre rart på ho, før ho et vidare.

Sidan regnet har ausa ned, har det blitt lite med bilder då... Det kjem vi nok sterkare tilbake med!

Lea har komt til Hjørungavåg (bildeblogg)

I dag var dagen, at Lea kom til Hjørungavåg. Fekk knipsa nokre bilder av damene når dei kom ut i lag, og let dei tale for seg.

Dei er akkurat slept ut, og Lea finn mat med ein gong. Sugar må springe litt, og i ring rundt Lea

Lea litt nysgjerring på kva som går rundt og rundt...

Men mat er viktigare!

Viktig å holde vedlike NEMT-treninga også...

Medan Lea konsentrerer seg om maten...

Litt gledeshopp må til!

Men så må vi vel ha litt mat ja...

Tusen takk til Janita for at eg får bli bedre kjent med Lea Rolita:) Eg skal love å blogge ofte ;) No står begge damene inne og kosar seg medan regnet plaskar ned ute. Sugar er kjempehappy for selskap, og humrar om ho ikkje ser att Lea, litt bekymra for at ho ikkje kjem ho også... Trur damene skal få det fint i lag! Lea har fått pleie av min kjære i kveld, og han er veldig nysgjerrig på korleis det er å ri, så vi får sjå kor det går litt på sikt:)

På kurs i Volda

Volda rideklubb er veldig flinke til å arrangere både kurs og stemner. Der er stor aktivitet. Og når sjansen baud seg, til at eg kunne vere med på kurs utan å måtte transportere hest, nytta eg høve.

Stig Vesteraa har holdt kurs i Volda tidlegare, og det har vore gode tilbakemeldingar frå dei som har vore med, så eg tenkte det var greit å prøve ein time med undervisning, saman med Lea foran vogn. Det er veldig lenge sidan eg har ridd eller kjørt for instruktør no, og det merka eg i går...

Etter litt om og men, fekk eg henta inn Lea frå beite ho gikk på (to store brune beitekompisar som er forelska i Lea og kosesjuke, gjorde meg litt usikker, men dei var visst snille...). Strigla ho ei god runde, og sela på med den nye maratonselen hennar. Litt rar syns ho nok den var, men ho blei rett so fin i den! Så var det berre å traske avgårde. Vogna vi skulle bruke stod nemlig fram på bana, så vi fikk god trim, både eg og Lea før timen, sidan det er ca 30 minutt å spasere i raskt Lea-tempo ;o)

Vi kom på bana eit minutt for seint, men heldigvis  var dei litt seint ute frå før av også, så det gikk fint. I motsetning til forrige helg var det i dag strålande ver egentlig. Sola titta fram innimellom, og det var akkurat passelig temperatur til å bli litt varm i.

Snilde Liv Jorunn lånte meg vogn, som ho hadde kjørt ned på ridebana, så den stod klar der. [fet]Tusen takk for lånet![/fet] Stig hjelpte meg å spenne for Lea i vogna, før vi kjørte nokre runder på bana. Vi jobba mest med tempo på Lea, sidan Lea og Stig har litt ulik meining om kva som er passe tempo. Ho var litt stiv på venstre hand, så når vi skifta til høgre hand, fungerte ho mykje bedre, så her er nok litt å jobbe med:o)

Som eg skreiv innleiingsvis, merka eg det var lenge sidan eg har hatt intruktør som tyt meg i øyra. Her var det mykje informasjon på ein gong, og mykje å huske på... Det gikk stort sett greit, men det var fole lett å gløyme ein av tinga då. Etter ein halvtime med god jobbing på bana, såg eg merkbar endring, og det var nok mykje at eg klarte å vere tydligare til Lea på kva eg meinte, så må vel tempo berre fortsette å jobbast med:o)

Lea var glad for å kome ut igjen å finne seg litt mat, og eg sat att med eit kjekt inntrykk frå kurs. Tusen takk for eg fekk bli med på kurs med Lea, Janita! D et blir spennande å sjå fortsettelsen! Vi gler oss! For om ikkje lenge, er nemleg planen at Lea skal kome på besøk til Sugar, og forhåpentligvis vil ho stortrives der:) Bilde på heimveg, er knipsa av meg sjølv. Det er så vakkert i Volda! Dei andre tre bilda er det Ida/Andy som har knipsa, med Ann-Lajla sitt kamera. Tusen takk!

Når timen var vel overstått, returnerte vi til Heltne-stallen, men no med vogn. Dessverre gløymte eg køyrepisk, så det var litt vanskleg å holde eit ok tempo på heimveg, men vi kom oss fint heim. Lea stod fint og rolig så eg fekk spent ho frå vogna aleine uten problem. Det er lenge sidan eg har kjørt heilt aleine, men det såg ikkje ut til å by på nokon store problem heldigvis.